แค่...ช่วงอารมณ์หนึ่ง

เคยไหม?....รู้สึกเหนื่อยมั๊ย?....
     กับการที่จะต้องวิ่งตามใครซักคน ก็รู้นะว่ารักคือการให้โดยที่ไม่หวังอะไรตอบแทน แต่บางทีมันก็ยาก...ที่จะไม่หวังอะไรเลย แต่มันก็อดท้อไม่ได้ แค่อยากได้ยินคำว่า "รัก" ให้มันพอมีกำลังใจบ้าง

   

     ก็รู้นะ ว่าสำหรับบางคนแล้ว การจะรักใครซักคนมันเป็นเรื่องยาก  แต่ว่าการที่เราบอกรักใคร แล้วคำตอบที่ได้มามันไม่ใช่  บางทีมันก็แอบท้อเหมือนกัน ความรู้สึกมันวนเวียนอยู่แต่กับความคิดที่ว่า "แล้วต้องทำยังไง" ...."ต้องทำดีเท่าไหร่ ถึงจะรักซักทีล่ะ"   เหมือนเราเป็นคนต้องวิ่งตามตลอด จนตัวเองหดลงเหลือเล็กนิดเดียว และอาจจะไม่มีความสำคัญในชีวิตเค้าซักนิด..

อย่างน้อยถ้าเค้าพูดคำว่ารักออกมาไม่ได้ ก็อยากจะให้พูดว่า  เรามีความสำคัญกับชีวิตเค้าบ้าง...ก็ยังดี  เราอาจจะคาดหวังมากไป..... รึเปล่า   เราขอท้อบางได้ใช่ไหม ก็รู้...ว่าคนเรามีพื้นฐานความคิดต่างกัน แต่ละคนอาจจะแสดงอะไรๆออกมาไม่เหมือนกัน และถ้าเราไม่บอกความต้องการให้เค้ารู้ เค้าก็อาจจะไม่รู้อะไรเลย...
....แต่ว่า เรื่องแบบนี้มันบอกกันตรงๆได้ที่ไหนล่ะ

ในบางครั้ง คำพูดก็ดีพอ ๆ กับการกระทำนะ โดยเฉพาะเวลาที่อยู่......ไกลกัน

      ไม่ใช่ไม่รักนะ แต่บางทีมันก็ท้อแท้ หรือเหนื่อย..ก็ไม่รู้ ที่จะต้องวิ่งตามใครซักคน

      อยากรู้ว่า ถ้าชั้นล้มลงแล้ว เธอจะดึงชั้นขึ้นมามั๊ย 

      ถ้าชั้นเลิกวิ่งตาม...เหน็ดเหนื่อย...ยืนอยู่กับที่...

      ...และเริ่มถอยหลังกลับ เธอจะวิ่งตามชั้นมาบ้างรึเปล่า

      

      บอกชั้นได้ไหม.....ว่าชั้นไม่ได้อยู่คนเดียว ไม่ได้ตัวหดลงเหลือเล็กนิดเดียวอย่างที่ชั้นคิดไว้

      บอกชั้นได้ไหม....ว่าชั้นมีค่าแค่ไหน สำหรับเธอ....